Op maandag 26 maart 2007 was ik -zoals altijd op maandags- bezig met verschonen van waterbakken en verwijderen van ontlasting en vervellingen bij alle dieren in de opvang.
Alles was tot dan toe vlotjes verlopen en ik was aan de laatste restanten bezig.
Vanwege het feit dat ik in de week ervoor een nieuwe gifslang -vipera amodytis- had binnen gekregen , had ik onze diamantratelslang verplaatst naar een -te- lage bak.
Terwijl ik bezig was met verwijderen van ontlasting uit zijn bak met een lange schep -75 cm- bleef er een stukje achter.
Op het moment dat ik dat stukje met de lange schep wilde pakken , greep de diamantratelslang zijn kans en overbrugde daarbij een afstand van 75 – 80 cm , waarbij de rechtertand zich in de muis van mijn duim boorde en de linkertand een iets hoger gelegen deel schampte.
24 jaar veiligheidsreputatie en voorzichtigheid…..
Het eerste wat ik deed , was het terrarium sluiten onder een duidelijke ; SHIT.
Daarna heb ik mijn noodkoffertje gepakt , beseffend dat dit geen full-bite was.
Een full-bite is een beet waarbij er een grote hoeveelheid gif wordt ingespoten.
Dit was een dry-bite , een beet waarbij weing tot geen gif wordt ingespoten.
Vanwege het feit dat er direct bloed uit mijn duim stroomde (het effect van hyaluronidase) besefte ik dat er wel degelijk gif was ingespoten.
Een dergelijke beet wordt ook wel een natte beet genoemd .
Uit mijn noodkoffertje haalde ik direct een rol drukverband , die ik met enkele losse slagen vanaf mijn pols naar mijn elleboog verbond.
Daarna met stevige slagen -waarbij de doorbloeding net niet was afgebonden- terug naar de pols.
(Bij de meeste gifslangenbeten komt het gif in het lymfe-systeem. Elke beweging veroorzaakt dat het gif in de lymfeknopen terecht komt en daarna in de bloedbaan terecht komt Dit verbinden deed ik om in het ziekenhuis een gecontroleerde doorstroming van bloed en gif te bewerkstelligen.)
Onderhand begon ik te zweten en ietwat duizelig te voelen.Pijn bleef echter uit…
Naar onze huiskamer lopend , nam ik de gifkaart met het protocol voor de crotalus atrox mee en melde dat ik gebeten was.
Omdat ik paniek in de buurt wilde vermijden en het niet om een full-bite ging , heb ik mij naar het dichtbijzijnde ziekenhuis laten brengen.
Vanaf de beet tot in het ziekenhuis heeft ongeveer 12 minuten geduurd.
In het ziekenhuis op de spoedafdeling was het op dat moment -rond 21.40 uur- erg druk en toen ik mij bij balie meldde zei men ; neemt u even plaats , u wordt…
Ik onderbrak de dame en zei ; ik denk niet dat ik daar tijd voor heb , ik ben gebeten door een gifslang.
De deuren gingen direct open en er kwamen diverse artsen en verpleegkundigen.
Uiteraard werd direct naar mijn bloeddruk gekeken, 1 infuus in de hand aangelegd en een in mijn rechterenkel.
De mensen luisterden aandachtig naar mijn uit het hoofd geleerde protocol en keken op het meegenomen protocol mee om te bepalen of ik gelijk had.
Het was voor dit ziekenhuis de eerste keer dat men een gifslangenbeet behandelen moest en men vond mij te rustig overkomen.
Dat is dus weer MIJN probleem
Een motoragent van politie haaglanden kwam het tegengif dat hij bij Serpo in Delft had gehaald met een snelheid van meer dan 200 kilometer per uur brengen.(Waarvoor nog bedankt Walter!)
In eerste instantie werd ik naar de afdeling mediumcare gebracht alwaar men met een marker/stift aanduidde tot waar de gevolgen merkbaar waren.
In het verloop van de dinsdag werden de gevolgen steeds duidelijker; oedeemvorming/zwelling van de hand tot uiteindelijk dinsdagmiddag de elleboog bereikt was.
E.e.a. werd door middel van metingen en markers GOED in de gaten gehouden! Een aantal naalden werd in de spieren aangebracht om de druk op de spieren te meten.
Toen besloot men -vanwege gevaar dat de zenuwen/spieren zouden afsterven- over te gaan tot een niet voor de hand liggende operatie.
De benaming waarvoor deze operatie zou worden uitgevoerd is: Compartimentsyndroom , de operatie heet ; Fasciotomie.
Het aanwezige tegengif werd niet gebruikt vanwege het gevaar van allergie , waardoor een anafylactische shock zéker niet ondenkbaar zou zijn….
Niet iets wat men bovenop de reeds aanwezige CS zou willen gaan behandelen!
Het eerste deel van de operatie bestond uit het schoonmaken van de beetwond waar een gat in de huid is ontstaan ter grootte van een muntje van 20 cent, daarna volgde er een aantal huidopeningen waarvan twee in de vorm van een oog in de bovenzijde van de hand , 1 van ongeveer 15 cm aan de bovenzijde van de onderarm en 1 vanuit de pols tot in de elleboog aan de binnenzijde van de onderarm.
Beide laatste incisie’s zijn aan de wondranden voorzien van krammen waar een medisch rubber touw doorheen werd geregen en aan de losse uiteinden werd deze vast gemaakt met een navelklem.
Het doel van de navelklem was dat men deze los kon halen en het rubber kon aantrekken wanneer er ruimte voor zou zijn.
Elke paar uren nam men een aantal buisjes bloed af om deze te controleren op allerlei zaken maar voornamelijk op de bloedstolling.
De bloedstolling is in geval van een slangenbeet uiteraard een van de belangrijkste zaken om te controleren in verband met bloedverklontering waardoor hartfalen/schade aan de hersenen kan ontstaan.
Vanaf woensdag 28 maart (dag na de operatie) is men begonnen met het aantrekken van de rubbers wat telkens een enorme pijnlijke ervaring was.
Omdat ik een speciale morfinepomp had kon ik telkens kort voor elke behandeling even wat van de morfine toedienen zodat de pijn iets draaglijker werd.
Vanaf donderdag sloot men ‘s morgens het infuus en de morfinepomp even af zodat ik kon douchen, wat voor mijn gevoel een enorme vrijheid gaf.
Vanaf vrijdag besloot ik zelf om geen of zo min mogelijk gebruik te maken van de morfinepomp en deze werd vrijdagavond op mijn verzoek inderdaad verwijderd alsmede het infuus.
Vanaf die tijd was de enige pijnstilling die ik genoot de gebruikelijke twee paracetamol pilletjes en dat drie keer per dag.
Daarnaast kreeg ik uiteraard dagelijks een injectie in mijn buik tegen trombose.
Slechts 1 keer in de laatste dagen dat ik in het ziekenhuis lag heb ik gebruik gemaakt van een extra pijnstillend pilletje wat overigens geen nut had.
Op vrijdag 6 april kwamen de artsen zoals elke ochtend rond 9 uur weer langs en de behandelend arts zei dat ik mogelijk dinsdag naar huis zou mogen.
Toen ik hem vertelde dat ik al meer dan 1 week vrijwel geheel zelfstandig de wonden verzorgde en ik slechts hulp nodig had bij het aanleggen van verband, zag hij in dat ik mogelijk toch beter nog op dezelfde vrijdag (6 april) naar huis mocht gaan.
Voor in de aankomende week heb ik een afspraak mee gekregen zodat men in die week alle krammen en rubber touwen kan verwijderen.
De wonden worden verder als normale open wonden behandeld en zouden op natuurlijke wijze moeten gaan sluiten waarbij men uiteraard al zeer duidelijk heeft gemaakt dat mijn hand en arm nooit meer voor een schoonheidswedstrijd in aanmerking zullen komen.(érg jammer
Ook is mij duidelijk gemaakt dat het gebruik van de spieren in hand en onderarm over ongeveer 2 maanden pas weer rond de 50 % zullen zijn.
Mogenlijk zal aan het einde van dit kalenderjaar een percentage van 75% bereikt kunnen worden.
In het daarop volgende jaar kan dit oplopen, maar zonder percentage garantie.
Op dit moment is de verzorging van mijn arm tweemaal per dag een intensieve bezigheid waarmee de gehele familie wordt geconfronteerd.
Dit zal voorlopig zeker nog enkele weken tot misschien zelfs enkele maanden aanhouden.
Het gebruik van de spieren is zo beperkt op dit moment dat ik als rechtshandige mij ernstig gehandicapt voel maar ik prepeer uiteraard met mijn linkerhand zoveel mogelijk taken over te nemen.

Om onnodige vragen te voorkomen volgt hieronder een zeer korte verklaring:
De ratelslang die mij gebeten heeft is absoluut niet de schuldige, de enige schuldige in dit geval ben ikzelf!
De slang volgt zijn natuur en ik heb niet op de juiste wijze ingeschat dat het dier mij op dat moment zou kunnen bijten.
Ik blijf gewoon mijn werk doen hoewel momenteel de gifslangen worden verzorgd door andere ,zeer ervaren mensen.
Zodra ik het gebruik van mijn arm en hand weer voldoende onder controle heb zal ik ook deze taken weer gewoon over nemen.
Wel worden er nieuwe veiligheidsmaatregelen getroffen waardoor de kans wederom vele malen kleiner zal worden dat er een dergelijke inschattings fout nogmaals gemaakt wordt.
Op het moment dat ik thuis kwam was 1 van de eerste zaken die ik moest regelen, een bezoek aan het dier dat mij heeft gebeten.
Het dier kwam alert overeind en ik meldde hem; het is je niet gelukt!

Op 11 april 2007 is bij controle van de wonden geconstateerd dat in de grootste wond , de spier er niet goed uitzag en heeft men een aantal ongerechtigheden weggesneden.
Omdat het om dood spierweefsel ging , heeft men dit met een scalpel zonder verdoving weggesneden.
De krammen en hechtrubbers zijn verwijderd en over de grootste wond is vanwege het spierweefsel een vacuumpomp toegepast.

Op vrijdag 13 april weer terug ; eerst therapie , waarbij de therapeut opmerkte dat de middel- en ringvinger erg beperkt waren (dit bleek door het spierweefsel in de grote wond te komen).
Daarna weer de vacuumpomp afkoppelen en alle plastic rond de wond verwijderen , ik weet nú hoe het voelt om geharst te worden
Het spierweefsel baart duidelijk zorgen en er zal aanstaande week door de chirurg worden bepaald of dit verwijderd zal worden.
De kleinste wond bovenop de hand ziet er zó perfect uit , dat deze niet meer wordt afgedekt. hij is dan ook vrijwel geheel gesloten.

Op zondag 15 april bleek de vacuumpomp niet goed te werken/fout aangesloten. Terug naar het ziekenhuis alwaar een stuk dood weefsel werd weggesneden van de aangetaste spieren. Dit bleek zó diep te liggen dat men dit liever op de operatiekamer wilde continueren. Maandag 16 april dus een dagopname en operatie om dit te verhelpen!

Maandag 16 april; jaja, het was ff kiele-kiele want op het opnameformulier stond ; behandeltijd twee dagen….
Maar ja , ik was zó snel bij uit de narcose , dat ik -eigenwijs als gebruikelijk- nu tóch naar huis mocht
Ik moet me morgenochtend weer melden om 9 uur voor wondverzorging en controle , maar ik heb begrepen dat er een spier is verwijderd en een pees gedeeltelijk is verwijderd.(dit bleek later slechts ten dele waar te zijn)
Ook zal de vacuumpomp weer worden aangelegd , maar dat wordt pas later (misschien woensdag of vrijdag).

Op 17 april viel het flink tegen ; de wond in de onderarm is zeer diep en ook de beetwond in de duimmuis is naar binnen schoongemaakt.
Beide wonden zijn zeer diep en pijnlijk. De vacuumpomp is direct weer aangesloten -met veel moeite en pijn- maar blijft weer knorren , wat dus niet goed is!
Morgenochtend komt iemand van de fabriek om het apparaat te bekijken of te vervangen.

Vandaag (woensdag 18 april) is er iemand langsgekomen om de pomp na te kijken , de pomp zelf bleek in orde.
Het prepleem zat ‘m in een klein lekje in het afplakplastic.
Nu werkt de pomp beter , maar nog nét geen 100%.
Aanstaande vrijdag komt deze specialiste in het ziekenhuis om de verwisseling van de pomp gade te slaan.

Op 20 april weer voor een pompwissel/wondverzorging naar het ziekenhuis geweest.
Ondanks grote zorgen van mijn kant leek het redelijk mee te vallen.
De bovenzijde van de onderarm mag nu zonder pleister (gelukkig) ; ik krijg huiduitslag van de pleisters.
De wonden op de bovenzijde van de hand worden behandeld met aloë vera producten van For Ever Living Products , te bestellen via ;

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en of tel nr 0162-693361 .website
De producten zijn mij (uiteraard bij uitzondering) gratis aangeboden , waarvoor ENORM bedankt Anja!!!!! Zie hier een promo
Ik sta bekend als scepticus (niet onterecht!) en ben géén persoon die iets zal aanprijzen wat niet -goed- werkt , maar van DIT product ben ik 100% overtuigd dat het écht en goed werkt bij open- en gesloten wonden , ik ga óók kijken of het werkt bij littekenweefselbehandeling!
De onderzijde van de arm is nog steeds bedekt door de vacuumpomp en zal nog enige tijd vergen om te mogen genezen…

24 april 2007 vanmorgen in het ziekenhuis geweest , de uitslag onder het plakplastic van de vacuumpomp , is een staffilokokkenbesmetting , waarvoor ik nu 4 x per dag 1200 mg amoxycilline moet innemen .
Ik voel mij nu een wandelende medicijnverslaafde , naast 3 x per dag 2 paracetamol , heb ik 2 x per dag diclofenac NA , een maagtablet en nu dus de antibiotica.
De pomp is niet aangesloten vandaag en vrijdag moet ik terug om te kijken hoe het gaat. Indien het goed gaat , wordt de pomp weer aangesloten omdat het goed lijkt aan te slaan.
De wonden aan de bovenzijde van de arm zien er héél goed uit vindt men , ik ben zéér blij met de aloë vera producten die daar verantwoordelijk voor zijn!!!!!!!!!!!

27 april 2007; vandaag weer naar het ziekenhuis geweest;
De ziekenhuisbacterie lijkt inderdaad door de medicatie minder te worden!
De wond echter , had wat pus gelekt waardoor men weer een kweek heeft genomen om te kijken of dat niet een ándere bacterie is….
De wond zelf ziet er heel goed uit en zelfs de pees waarvoor gevreesd werd , lijkt goed te gaan.
De chirurg maakte zich het meeste zorgen over de stand van de pols en de elleboog en ik moest dus ingegipst worden met een verstelbare beugel in de elleboog.
Dit wordt twee maal per week geheel weer verwijderd en na de wondverzorging opnieuw aangelegd!
Net buiten het ziekenhuis hoorden we een patient zeggen ; optimist tot in de kist!
Dat vond ik een mooi credo !
De kleur van het gips is rose , dat heb ik zelf uitgekozen omdat ik altijd iedereen die in het gips moet zeg dat ze rose moeten nemen (hoewel eigenlijk nooit iemand dat durft).
Om aan te tonen dat ik géén mietje ben of blufkont , heb ik dus rose uitgekozen!

1 mei 2007 , vandaag is het gips weer verwijderd. omdat de elleboog vrijwel goed functioneerde zal de beugel en de bovenarmgips worden weggelaten.
Ook is de onderarm (tijdelijk) even niet in gegipst voor de stand van de pols , vanwege het feit dat de beetwond (waar de ene tand tand is geïnfiltreerd) nog veel pus in de diepte vertoonde.
De onderarm met de grote wond zag er goed uit en is verbonden met zilvernitraatdressing.
De beetwond moet nu dagenlijks 3 keer worden gespoeld met schoon koud water , waarna er een vochtige gaas ingebracht wordt.
Morgenmiddag moet ik weer langskomen ter controle , omdat ze zich er wel zorgen over maken!
In geval de situatie niet verbetert of slechter wordt , overwegen ze een nieuwe operatie om de dieper gelegen necrotische pus uit de duimmuis te verwijderen….

2 mei 2007 , ik ben blij ; er is geen operatie nodig voor mijn duim!
Er is nu afgesproken dat ik geen gips meer hoef , maar ik moet wél drie maal per week naar het ziekenhuis voor wondverzorging en therapie.
Ook zal ik een thermoplastische spalk krijgen met klittenband , zodat ik de stand van de pols kan verbeteren naast de therapie. Wederom moet ik mijn respect uiten voor alle mensen in het ziekenhuis die iets met mij van doen hebben en dat dan ook op een SUPER motiverende wijze ten uitvoer brengen!
Ook het gebruik van Aloë vera producten (zie website) kan nu weer enigszins worden hervat , zodat mijn droge hand en arm wat verbeteren en de wonden óók weer sneller zullen genezen!
Zie hier een promo

4 mei 2007 ; bij de wondcontrole vanmorgen is er veel aandacht geweest voor het verwijderen van korstjes en ingedroogde gel.De wondverpleegkundige heeft met veel geduld bijna alle korstjes kunnen verwijderen.De huid is behandeld met een zachte olie vanwege het feit dat deze érg droog was. De aloë vera liet het hier even afweten en we hebben zachte olie van Zwitsal gebruikt , wat snel en goed intrekt en inderdaad meteen verbetering geeft.
De therapeut (annex barkeeper en psycholoog) heeft zich vandaag erg ingehouden en weinig gedaan i.v.m. de begravenis van mijn moeder vandaag.
De ergo-therapeute heeft voor mij een pols-spalk gemaakt maarmee uiteindelijk de stand van de pols zal moeten worden verbeterd.

7 mei 2007 , vandaag was de wondverzorging gelukkig snel en positief ; de beetwond zag er zó goed uit , dat die slechts met een pleister is afgedekt!
De grote wond had zich wéér wat meer gesloten en zag er verder ook prima uit.
Daar is weer een zilver/nitraat bandage overheen gegaan , met een beetje nutri-gel eronder.Het geheel is nu met een “kous” omhuld en de spalk is flink aangepast om de stand van de pols- en hand te verbeteren.
De spalk moet op meerdere momenten per dag gedragen worden.

9 mei 2007, de wond verzorging verliep vandaag vlotjes en zonder preplemen.
Omdat de beetwond in de duim mooi dicht was getrokken , mag de wond nu “droog” genezen , ofwel er hoeft géén pleister op!
Wederom is de grootste wond weer wat verder dichtgetrokken ; het is nét een rits die langzaam omhoog wordt getrokken en het lijkt met een aantal millimeters per dag aardig snel te gaan!

11 mei 2007 , vandaag was de wondverzorging binnen 10 minuten klaar! De wond had zich alweer meer gesloten en naar het zich laat aanzien , zal de wond zich binnen twee weken gaan sluiten.
Een zogenaamde kaasschaaf-spalk is aangemeten om de gewrichten van hand/vingers weer in een positie te krijgen en de fysio-therapeut heeft me weer heerlijk “mishandeld” , gelukkig in de positieve zin….
Het oefenen van de vingers , de pols en de elleboog (maar voornamelijk de vingers) krijgt nu steeds meer prioriteit!
Het gebruik van lauwwarm water en heat-gel van Aloë Vera (zie website) doen hierbij erg goed. Zie hier een promo
Oefeningen zoals opgegeven door de ergo-therapeute zijn ook merkbaar erg goed!

14 mei 2007, vandaag eerst therapie gehad ; de therapeut zet alles op pijnlijke spanning en dan zegt ie standaard “ontspannen” …
Ondanks het zichtbare genot waaronder hij dat zegt , is het een échte vakman!
Voor het eerst thuishulp bij de wondverzorging ; omdat er niet echt een behandelplan was , was het improviseren en op onze aanwijzingen ging het vrij aardig. Wél vond ze de wond er een beetje naar uitzien , maar omdat wij zelf weten hoe het is/hoort te zijn , konden we haar geruststellen.
Er was niet echt sprake van veel verbetering , maar na de therapie van vanmorgen had ik openscheuring van de meest recente genezingen verwacht en dat was dus gelukkig niet het geval!

16 mei 2007 , na weer een hevige fysiotherapie een aanpassing aan de spalk gehad bij de ergotherapie vanmorgen.
Vanmiddag bij de wondverpleegkundige geweest en daarna de chirurg voor de controle.
De wonden zagen er heel goed uit en er is één wondrand aangestipt omdat het littekenweefsel niet over de wond heen wilde trekken , nu zal dat vermoedelijk wél gebeuren en kan de wond zich straks sneller sluiten!

18 mei 2007 , vandaag eerst wondverzorging thuis ; de wond gaat heel goed! Nog ongeveer 10 cm en deze begint zich al via de zijkanten te sluiten.
Daarna ergotherapie , waar de spalk wederom is aangepast. Bij de fysiotherapie was er een vervanger , die mijn elleboog goed los heeft gekregen , maar overmoedig door het resultaat mijn vingers heeft overstrekt , waardoor ik nu minder goed kan bewegen.
Omdat ik blij ben met het resultaat in de elleboog , vergeef ik hem

21 mei 2007 , vandaag ging de wondverzorging goed en snel , de wond sluit zich over 1 zijkant al aardig en het ziet er naar uit , dat de wond zich in ongeveer een week volledig zal sluiten!
Therapie ging gelukkig goed en er is weer vooruitgang te bespeuren. De spalk is licht aangepast en ik heb weer oefeningen meegekregen!

23 mei 2007 , de wondverzorging was vandaag optimaal ; de wond is nog slechts enkele centimeters open en zal zich vermoedelijk kort na het aankomend weekend sluiten!
De therapie was vandaag ook prima ; e.e.a. kan met wat hulp steeds soepeler bewegen en er zit een duidelijke verbetering in!

25 mei 2007 , de wond wordt door NU-gel verhinderd om dicht te gaan , er heeft zich een korst van gedroogde gel gevormd , die niet is weggehaald met de wondverzorging.We gaan vandaag zélf maar opnieuw de wondverzorging doen na overleg met het ziekenhuis!
De therapie gaat goed voor de elleboog , de pols en ook voor de vingers is er een verbetering merkbaar. De spalk is weer aangepast op maximale strekking van de vingers en er is een duimspalk opgezet.

28 mei 2007 , nu twee maanden en anderhalve dag ná de beet , zijn eindelijk alle wonden gesloten!
De wondverpleegkundige had ingeschat dat dit pas rond 10 – 14 juni zou zijn , maar IK ben eigenwijs
Op de grootste wond zijn nog enkele “tere” plekjes , maar geen open stukken meer.
Het gebruik van Aloë producten (zie website)( For Ever Living Products , te bestellen via ;

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en of tel nr 0162-693361.) werpt z’n vruchten af en zal nu steeds belangrijker gaan worden , náást speciale gelpleisters van Cica Care die bedoeld zijn om de littekens “los” te houden zodat therapie bij de gewrichten (pols en elleboog) makkelijker gemaakt wordt.

30 mei 2007 , vandaag wondcontrole in het ziekenhuis , wond is dicht dus weinig controle.De chirurg leek aardig tevreden over het tot nu toe behaalde resultaat , maar zou graag meer mobiliteit van de hand en pols willen zien. Volgende controle bij de chirurg over 6 weken!

1 juni 2007 , vanaf vandaag zal ik periodiek nog schrijven of foto’s plaatsen vanwege het feit dat e.e.a. nu grotendeels van therapie afhankelijk is.
Vooruitgang zal voor MIJ het meest merkbaar zijn in de spieren , maar is moeilijk te beschrijven. Wél zal ik af en toe foto’s plaatsen van zichtbare littekens zodra daar reden toe is!

6 juni 2007 , vandaag voor het eerst een steunkous om de onderarm en een handschoentje , om het aanwezige vocht uit de hand- en arm te krijgen.
Dat is nodig omdat het vocht een goede therapie in de weg staat.

13 juni 2007 , de steunkous helpt en er zit nog weinig vocht in mijn vingers , wel zit er nog vocht in de hand en arm.
Momenteel kan ik bijna een vuist maken , een hele verbetering t.o.v. twee weken geleden.
Met een beetje moeite moeite kan ik nu kleine alledaagse dingen doen (zelf vlees snijden , koffie roeren en kopje naar de mond , fles cola openmaken).

25 juni 2007 , Ondanks alle hulpmiddelen , zit er nog steeds vocht in de hand en arm. Dit hindert de therapie in geringe mate. Het gaat gelukkig steeds beter , hoewel er dagen zijn waarop het me niet snél genoeg kan gaan. Met hulp van de ándere hand is een vuist nu af en toe wel te maken , maar nog niet vanzelf. Dit kan nog wel even duren , maar oefening baart kunst!
Mijn pols lijkt nu redelijk los te komen , waardoor een eventuele operatie misschien kan worden vermeden.
Insmeren met Aloë vera producten (zie website) is nu belangrijk om de littekens flexibeler te maken…. Zie hier een promo

2 juli 2007 , vandaag van de revalidatie-arts gehoord dat er geen bezwaar meer is tegen autorijden!
Er is ook geen sprake meer van benodigde operatie’s en er is flinke vooruitgang geboekt t.o.v. 6 weken geleden. ook mag ik beginnen met lichte krachttraing voor vingers/hand.
Wat betreft de littekens , vitamine E smeren! Ik neem even kontakt op met Anja (van de Aloë Vera producten waar ik zoveel baat van heb(gehad)) om te vragen of dit óók in de producten zit.

11 juli 2007 , de chirurg heeft vandaag zijn verbazing uitgesproken over de vooruitgang die onderhand bereikt is.
Hij is uiterst tevreden en wil mij in september nógmaals zien om af te ronden.
Volgens deze chirurg is de kans groot dat het gebruik van mijn ledematen tot bijna 100% zal herstellen!

20 juli 2007 , de groffe motoriek heeft zich nu voor zo’n 80% hersteld , de fijne motoriek blijft iets achter met zo’n 60%.
Momenteel zijn de fysiotherapeut en de ergotherapeut aardig tevreden met het -tot nu toe- behaalde resultaat en de gestage vordering hiervan.
Omdat de spieren erg veel kracht verloren hebben , wordt hier nu meer de nadruk op gelegd. Spierkrachtoefeningen moeten het herstel bevorderen.
Ondanks ietwat sombere vooruitzichten is het herstel sneller gegaan dan ikzélf en ook de therapeuten dachten , misschien komt dit door de uitstekende begeleiding en mijn eigenwijze karakter
Het uiterlijk herstel is door de Aloë Vera producten (zie website)( For Ever Living Products , te bestellen via ;

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en of tel nr 0162-693361.) enorm bevorderd!
In het verleden maakte ik altijd grapjes over dit soort producten , maar ik kán niet anders dan respect betuigen voor de werkzaamheid van vrijwel álle producten die mij ter beschikking gesteld zijn!! In Amerikaanse en enkele Nederlandse ziekenhuizen worden deze producten standaard gebruikt bij littekenbehandeling en wondverzorging. Zie hier een promo

16 augustus 2007 , nog maar één maal per week therapie! het gaat hartstikke goed , hoewel mijn duim het meest geleden heeft en daarom iets minder functioneel is.
Verder gaat het goed met alle functionele zaken en is het nog slechts een kwestie van tijd , voordat de functie’s weer 100% zijn en de kracht weer als van ouds.
In tegenstelling tot ieders idee , zal het herstel uiteindelijk tot bijna 100% oplopen , hoewel er natuurlijk een paar flinke littekens zichtbaar zullen blijven.
Dankzij de Aloë Vera producten (zie website)( For Ever Living Products , te bestellen via ;

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en of tel nr 0162-693361.) zullen de littekens ook nog enorm gaan verbeteren , wat blijkt uit de -tot nu toe- behaalde resultaten!
Nogmaals Anja ; ENORM bedankt voor ál je sponsoring en moeite die je hebt genomen om mij bij te staan!
Ook moet ik de therapeuten in het ziekenhuis (fysio- en ergotherapie) even in het zonnetje zetten ; ze hebben met enorm veel geduld en toewijding mijn herstel bespoedigd , waar ik zéér dankbaar voor ben!!!!

5 september 2007 , vandaag weer bij de Chirurg geweest ; wederom vond hij dat het een stúk verbeterd was! Wél liet hij weten dat de duim vrijwel zeker een kleine beperking zal houden , maar in gebruikstermen zal dat vrijwel geen betekenis hebben.
In december wil hij mij -voor de laatste maal- terugzien en zal dan ook foto’s nemen.
Hij vroeg mij een USBstick mee te nemen maar onder voorwaarde dat de foto’s voor eigen gebruik blijven en niet op internet geplaatst worden. Uiteraard zal ik mij hieraan houden.
Ook tegen deze chirurg heb ik uitgesproken zéér tevreden te zijn. Niet alleen met de ingrepen die hij gedaan heeft of de manier waarop , maar met iedereen in het ziekenhuis.
Alle verplegend personeel , therapeuten en artsen verdienen een enorme pluim!!!!

2 oktober 2007 , ergo- en fysiotherapie is vrijwel niet meer aan de orde , pas halverwege november moet ik terugkomen voor een krachtmeting en controle.
In het dagenlijks leven ben ik vrijwel niet meer beperkt , maar doe ik vaak oefeningen om het litteken soepel te houden zodat er geen achteruitgang komt.
Het enige dat ik zelf nog merk , is dat de duim beperkt is vanwege dat één van de spieren daar volledig is genecrotiseerd.De functie van de duim in het dagenlijks leven is echter gewoon goed.
Het lymfatisch systeem is ook nog niet geheel in orde (te merken aan vocht in de arm) , maar dit komt mettertijd vanzelf weer goed.
Nu -netaan een half jaar na de beet- is de genezing best wonderbaarlijk snel gegaan!
Zowel de artsen , als de therapeuten hadden niet verwacht dat e.e.a. zó snel zou gaan.
Persoonlijk ben ik van mening , dat de goede medische zorg en verzorgende producten hiervoor grotendeels verantwoordelijk zijn. Veel oefeningen doen en eigenwijsheid completeren dit.

19 november 2007 , Ergo- en fysiotherapie is niet meer nodig , de functie’s van de hand en pols zijn -ook zonder therapie- verbeterd. Dit komt hoofdzakelijk door het “gewone” gebruik van deze ledematen. Wederom gaf de krachtmeting aan dat rechts (waar ik gebeten ben) flink was verbeterd en óók dat links ietsje sterker geworden was.
Het feit dat ik een spier in de duim mis , is het enige wat niet verbetert en beperkt zal blijven.
Hiervan merk ik eigenlijk niets!
De littekens zijn gevoelig voor kou , maar ook dit is verder geen échte beperking.
Uiteraard blijf ik Aloë Vera producten van ForEver Living Products gebruiken om de littekens soepel te houden ; deze kunnen er namelijk 1 á 2 jaar over doen om te `settelen`.
De gebruikte producten op dit moment zijn ; Vitamine E Alpha/E factor , propolis creme en gelly, deze producten bevorderen de soepelheid en het genezingsproces van de littekens , waardoor een derde operatie om het litteken te verlengen , onnodig is gebleken! Deze producten zijn te koop bij (zie website)( For Ever Living Products , te bestellen via ;

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en of tel nr 0162-693361.)

Vandaag 26 maart 2008 is het precies een jaar geleden dat ik gebeten ben.
Ook ben ik vandaag voor de laatste maal naar de revalidatie-arts geweest ; ze constateerde nog een aantal verbeteringen en was blij verrast dat alles zo goed ging !
Hierna ben ik even bij de therapie langsgeweest met een paar appeltaartjes om ze te bedanken en ook dáár vonden ze het leuk en fantastisch dat het zo goed gaat.

Vandaag 26 maart 2009 is het twee jaar geleden en merk ik in het dagenlijks leven NIETS meer van de gevolgen. Uiteraard de therapeut weer niet vergeten. Dit zal een traditie worden voorlopig!

Bij deze bedank ik nógmaals;
*artsen en (wond)verpleging van het Kennemer Gasthuis locatie EG (Zuid)!!!! Haarlem
*fysiotherapeuten energotherapeuten van het Kennemer Gasthuis locatie EG (Zuid)!!!! Haarlem
*Anja voor het doneren van For Ever Living Products (zie website)
*mijn familie voor hun onvoorwaardelijke steun en liefde
*alle mensen die gezamelijk zich hebben ingezet voor de zorg om de dieren in onze opvang

—————————————-

Met het plaatsen van dit stuk en begeleidende foto’s , hoop ik dat mensen die twijfelen om een gifslang te kopen , nu daar vanaf zien of tenminste béter over na zullen denken!
Zorgen voor uitgebreide veiligheidsmaatregelen , een goed protocol en uiteraard goede fysiek (dus niet vermoeid , dronken , ziek of gestresst) , kunnen helpen voorkomen dat u gebeten wordt.
Het is NIET de bedoeling om mensen angst aan te jagen of te weerhouden om gifslangen uit hobbie te houden!
Al zou ik slechts één ongeval kunnen voorkomen met mijn verhaal , dan denk ik dat deze beet niet vergeefs is geweest. (ik weet dat er al diverse mensen zijn die dit verhaal zien als een waarschuwing , dus ik héb al iets bereikt!)
Het verhaal is vrij te gebruiken (met bronvermelding) evenals begeleidende foto’s!
Graag een mailtje op welke site u publiceert.

Foto's zullen binnenkort geplaatst worden.